Σε συνέχεια της σχετικής ανακοίνωσης που είχε αναρτηθεί στον ιστοχώρο μας στα τέλη Νοεμβρίου, επανερχόμαστε με ένα πολύ σημαντικό νέο. Στις 18 και 25 Νοεμβρίου, μαθητές και μαθήτριες από το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο της Λεοντείου Σχολής Αθηνών συμμετείχαν σε διαδικασία διαβούλευσης σχετικά με την αποτελεσματικότητα των μέτρων προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη χώρα μας, στο πλαίσιο του ελέγχου που ασκεί ο ΟΗΕ κάθε πέντε χρόνια. Οι απόψεις των παιδιών καταγράφηκαν, κωδικοποιήθηκαν και ενοποιήθηκαν με τις αντίστοιχες των μαθητών της Λεοντείου Σχολής Νέας Σμύρνης.
Με την αμέριστη υποστήριξη της Γραμματείας Αλληλεγγύης του Μαριανού Ιδρύματος για τη Διεθνή Αλληλεγγύη (FMSI), οι Ομάδες Προστασίας των δύο Σχολείων συνέταξαν την τελική αναφορά, η οποία αναρτήθηκε στον σχετικό ιστοχώρο του OHCHR στις 10 Απριλίου.
Η αναφορά αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο της 53ης Συνόδου της Οικουμενικής Περιοδικής Εξέτασης (Universal Periodic Review - UPR) της Ελλάδας και αποτελεί κοινή πρωτοβουλία της Marist International Solidarity Foundation (FMSI), των Marist Brothers – Province of L’Hermitage και των Λεοντείων Σχολών. Σύμφωνα με το κείμενο της υποβολής, η αναφορά αποτυπώνει βασικές ανησυχίες που σχετίζονται με τα δικαιώματα των παιδιών στην Ελλάδα, όπως η εκπαιδευτική πίεση και η έλλειψη ελεύθερου χρόνου, το άγχος και η ψυχική επιβάρυνση των μαθητών, ζητήματα ασφάλειας στην καθημερινή ζωή, η οικονομική ανασφάλεια και οι κοινωνικές ανισότητες και διακρίσεις.
Ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός ότι στην αναφορά αποτυπώνεται η ίδια η φωνή των παιδιών και των εφήβων. Όπως αναφέρεται στο κείμενο, τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν μέσα από εργαστήρια με 247 παιδιά και εφήβους, ηλικίας 12 έως 18 ετών, από τα δύο Μαριανά σχολεία της Αθήνας, με στόχο να αναδειχθούν οι πραγματικές εμπειρίες και οι ανάγκες τους.
Με ιδιαίτερη χαρά αναρτούμε την αναφορά που υποβλήθηκε, στην αγγλική γλώσσα, και αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε ποιες από τις προτάσεις των παιδιών θα ληφθούν υπόψη στην τελική διαδικασία.
Γιατί τα δικαιώματα των παιδιών δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι η καθημερινότητά τους, η φωνή τους και το μέλλον τους.