Κάποιες σχέσεις είναι σχέσεις ζωής — και στο σχολείο μας το γνωρίζουμε και το τιμούμε.
Δίνουμε, λοιπόν, στα άτομα τρίτης ηλικίας τη θέση που τους αρμόζει στην κοινωνία και στις καρδιές μας.
Οι μαθητές της Α’ Γυμνασίου, στο πλαίσιο του μαθήματος της Λογοτεχνίας και με αφορμή το κείμενο «Ο παππούς και το εγγονάκι», συζήτησαν για τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους, μοιράστηκαν αναμνήσεις, προβληματίστηκαν για τις αγωνίες, τις ανασφάλειες και τα προβλήματα των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας στη χώρα μας.
Και τότε… η ιδέα γεννήθηκε από μια μαθήτρια.
Να “φέρουμε” τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας στην τάξη!
Οι μαθητές ζήτησαν από τους δικούς τους ανθρώπους να αφηγηθούν ιστορίες από την παιδική ή τη νεανική τους ηλικία, να αναρωτηθούν για τη ζωή των νέων σήμερα, να μοιραστούν φόβους, χαρές… την ψυχή και τη ζωή τους.
Πολλές συνεντεύξεις ακούστηκαν στην τάξη και κάποιες απομαγνητοφωνήθηκαν για τις ανάγκες της ανάρτησης.
Η συγκίνηση, η υπερηφάνεια και τα χαμόγελα στα πρόσωπα των παιδιών… αλησμόνητα.
